Artık kentlerimizi klasik anlamda yönetemeyiz. Şehirlerin yönetiminde bir koordinasyon merkezine, planlamaya, karar mekanizmalarında Sivil toplum örgütlerinin, üniversitelerin ve sosyal kesimlerin yer aldığı katılımcı demokrasiye, bilime, teknolojiye ihtiyaç vardır. Bütün bunlar yapılırken şehirlerin envanterleri çıkarılmalı, demografi bilgilerine sahip olunmalı ve bu bilgilerin projeksiyonları yapılmalıdır. Bütün bunlar kadar insan unsuru da önemlidir. Yani yöneticilerin bir ekipleri olmalıdır. Tek başlarına yönetim anlayışından vazgeçmeleri gerekir.
